امروز داشتم کتاب « ایران در چهار کهکشان ارتباطی » آقای دکتر محسنیان راد جلد اول صفحه ۵۱۲ رو می خوندم که به مطلب جالبی بر خوردم و خواستم اینجا بنویسم که شما هم ببینید :
مولانا بحث « تشابه معنی » را که در برخی مدل های معاصر ارتباطی جایگاه مهمی دارد ، به صورت « زبان محرمی » و « همدلی » مطرح کرده است و در آن چند بیت مشهورش می گوید :
ای بسا هندو و ترک همزبان ای بسا دو ترک چون بیگانگان
پس زبان محرمی ، خود دیگر است همدلی از همزبانی بهتر است
غیر نطق و غیر ایماء و سجل صد هزاران ترجمان خیزد ز دل
وقتی می گوید همدلی از همزبانی بهتر است ارتباط را در دو لایه مطرح کرده است : لایه همزبانی و لایه همدلی . که او لایه اول را شرط برقراری ارتباط می داند آن چنان که می گوید :
هر که او از همزبانی شد جدا بی زبان شد ، گرچه دارد صد نوا
برای ارتباط در سطح همزبانی نیز شروطی قائل می شود و به کار گیری نمادهای مشترک را توصیه می کند و می گوید :
چون که با کودک سر و کارت فتاد هم زبان کودکان باید گشاد .
