باور کنید من هم از اینکه شما برگزیده جشنواره هستید افتخار می کنم برای همین هم نظر خودم را نوشتم و خدا رو شکر که شما جزو معدود افرادی هستید که افتخار می کنید در کنار مدیران و همکاران باسابقه کار می کنید . چون این روزها اغلب دیگر کسی با این ادبیات صحبت نمی کند . همکار محترم کل خبر مصاحبه شما همین است :
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: تلويزيون و راديو
يك سردبير برگزيدهي شبكهي جهاني صداي آشنا گفت: با توجه به اين كه مخاطبان شبكه صداي آشنا، ايرانيان مقيم خارج از كشور هستند و در فرهنگي مغاير با فرهنگ كشور خودشان زندگي ميكند، به مخاطب شناسي قوي نياز دارد.
مريم يوسفيپور در گفتوگو با خبرنگار سرويس راديو خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، تاكيد كرد: هرچقدر راديو به سمتي برود كه پاسخگوي نياز روز مخاطب خود باشد و بتواند آن را با زباني ساده، روان و صميمي بيان كند موفقتر خواهد بود.
وي با بيان اين مطلب كه صدا، تنها ابزار در دست راديو است اظهار كرد: در اين ميان موسيقي به خاطر جذابيتهاي بالاي شنيداري خود نقش بسيار مهمي در گوش كردن راديو از سوي شنونده دارد.
يوسفيپور، با اشاره به وظيفه سنگين شبكه صداي آشنا در پخش موسيقي گفت: شبكهي صداي آشنا ميتواند از موسيقي به عنوان ابزار قوي در برنامهي خود استفاده كند و حس ايرانيخواهي را در شنوندگان ايراني مقيم خارج تقويت كند.
سردبير برگزيدهي شبكه جهاني صداي آشنا افزود: استفاده از موسيقي خوب در كنار محتوي خوب ميتواند سطح برنامه را بالا ببرد.
يوسفيپور، در پايان اطلاعرساني را يكي از اهداف مهم شبكه صداي آشنا عنوان كرد.
و کل حرف بنده هم این است :
« نظر بنده برخلاف این است شنونده های رادیو صدای آشنا به هر نوع موسیقی و در واقع به بهترین موسیقی های جهان دسترسی دارند ولی مخاطب این رادیو به خاطر محتوای بالای این رادیو می تواند مجذوب رادیو شود.ولی به نظر من برنامه ساز باید محلی را که برای آنجا برنامه سازی می کند بشناسد و بالاتر از آن اینقدر مطالعات گسترده ای در این زمینه داشته باشد که بتواند حدس بزند نیاز های مخاطب او چیست یا با مخاطبش همذات پنداری کند وقتی برنامه ساز در ایران زندگی می کند و هیچ شناختی از جایی که برنامه اش پخش می شود ندارد چگونه می تواند بفهمد که نیاز روز مخاطبش چیست؟! وقتی شما با فرهنگ و مردم کشوری آشنا نیستید از کجا می دانید که چه چیزی از نظر او صمیمیت محسوب می شود ؟ شاید کسی بگوید این مخاطبان زبان فارسی می دانند و شاید ایرانی هستند ولی آیا کسی که سالها در کشور دیگری زندگی می کند مثل یک ایرانی فکر میکند؟ یا فرزند او حرفهای مارا می فهمد؟
به دلیل شرایط خاصی که موسیقی در کشور ما دارد موسیقی جذابیت فوق العاده ای دارد ولی برای کسی که به سهولت می تواند از ارکستر های بزرگ و اجراهای فاخر استفاده کند موسیقی های دست چندم ، فالش ، با اجراهای نامناسب یا غلط یا سینتی سایزری ما چقدر جذابیت دارد؟
معمولا چنین رادیو هایی باید بیشتر رویکرد سیاسی داشته باشند آیا افرادی که در این رادیو ها کار می کنند اطلاعات سیاسی قابل قبولی دارند؟
هدف از احداث این شبکه چیست؟ واگر طبق نظر این خانم محترم وظیفه سنگین رادیو صدای آشنا پخش موسیقی است ، با توجه به اینکه در حال حاضر رادیو ایران بصورت زنده از اینترنت پخش می شود این رادیو با رادیو ایران از نظر محتوایی چه تفاوتی دارد؟ آنهم با وجود رادیو هایی که شبانه روز فقط موسیقی پخش می کنند ؟! واگر برنامه ساز این رادیو هدف شبکه اش را پخش موسیقی می داند به نظر شما این برنامه ساز چگونه کار خواهد کرد؟ چند درصد از موسیقی های ما می توانند این حس ایرانی خواهی را تداعی کنند اگر متنی مناسب نداشته باشند ویا هدف برنامه ساز فقط القای حس ایرانی خواهی با موسیقی باشد؟
معمولا در زمان تاسیس یک شبکه اهداف شبکه تعریف می شود و یک برنامه ساز نمی تواند و نباید برای شبکه اهداف تعیین کند بلکه در رسانه هایی مثل ما که زیر نظر دولت کار می کنند اهداف از طرف مدیران تعیین می شود و برنامه سازان ملزم به رعایت آنها هستند و اینکه برنامه ساز هدف تعیین کند جای بسی تعجب است؟»
همکار محترم اگر شما می توانید بدون اینکه به کشوری سفر کنید و فقط با اینترنت با روحیات مردم آشنا شوید بسیار کار زیبا و مهمی انجام می دهید !!!! چون همه می دانند که شنیدن کی بود مانند دیدن ! در ضمن شما به جای اینکه از این حرف من ناراحت و عصبانی شوید می توانستید آقای دکتر خجسته را متقاعد کنید که برای شما سفر کاری ترتیب دهند تا هم فال باشد و هم تماشا ...
« شما به لزوم رويكرد سياسي اين شبكه اشاره كرده ايد چرا كه شبكه ايراني نمي تواند رويكردي غير از اين براي آن مخاطب داشته باشد!!! به اين ترتيب باز تكرار مي كنم كه مسلما شما هرگز برنامه هاي اين راديو را نشنيده ايد و احتمالا نسبت به هموطنان خارج از مرزها نيز نظر مساعدي نداريد. وگرنه چگونه ممكن است ندانيد كه در ايران عزيز ما غير از اتفاقات سياسي ، اتفاقات مهم ديگري هم وجود دارند كه بيان آنها افتخار آميز است.مثلا اينكه آيا شما مي دانستيد كه اولين منشور حقوق بشر از آن ايرانيان است و آيا مي دانيد كه ايرانيان اولين ملتي هستند كه دست به تاسيس دانشگاه بزرگ و مهم پزشكي جندي شاپور زدند و به هيچ غير ايراني اجازه ورود نمي دادند و فرانسويها با لباس مبدل در اين دانشگاه به تحصيل پرداخته و بخش زيادي از دانش پزشكي ايران را به غارت برده و به نام خود ثبت كرده اند؟ ميدانيد كه اولين كاشف ميكروب ، رازي بوده است؟
آيا به نظر شما مطالبي از اين دست نمي تواند براي ايراني در هر كجاي دنيا غرور و افتخار به ارمغان آورد؟اگرچه برنامه هاي شبكه فاخر صداي آشنا تنها به اين مواد ختم نمي شود.»
در این مورد هم صحبت نمی کنم چون دل پرخونی دارم و اجازه دهید در مجالی دیگر در مورد آن صحبت کنیم
«راستي خانم اسمعيل نژاد ! آيا واقعا شما در كارهايتان فقط از موسيقي هاي سينتي سايزري و يا دست چندم و فالش و اجراهاي غلط استفاده مي كنيد؟!» در این مورد هم باید به عرض جنابعالی برسانم که نه من و شما بلکه تمام برنامه سازان در این مورد با مشکل مواجه هستند نمی دانم چرا این به شما برخورده است شاید شما در کنار برنامه سازی سمت های دیگری هم دارید ؟ !!!
خانم عزیز از این حرف من باید افراد دیگری ناراحت می شدند که قطعا آن فرد شما نیستید !!! چون آرشیو معاونت صدا پر است از سینتی سایزر و هر روز هم به لیست اینها اضافه می شود و مجوز می گیرند و افرادی که مجوز می دهند همان داورانی هستند که هر روز به اسم داوران و اساتید و پیش کسوتان ما در جلسات ارزیابی دمار از روزگار برنامه ساز در می آورند که چرا از موسیقی سینتی سایزری استفاده می کنید و این در حالی است که حتی از موسیقی های یانی هم به نام موسیقی سینتی سایزری نام برده می شود در چنین شرایطی به کجا باید پناه برد و حرفمان را به چه کسی باید بگوئیم؟
در دنیایی که تمام برنامه سازان به موسیقی های روز دنیا دسترسی دارند و هر روز هزاران قطعه قابل پخش در اختیار دارند و ما در کشورمان نه موسیقی تولید می کنیم و نه موسیقی می شناسیم و نه موسیقی یاد می گیریم و انتظار داریم برنامه ساز ما معجزه کند ! برنامه ساز بی چاره چه باید بکند ؟!!!
